Daaaag Shanghai! Op naar méér waterdorpen

Aaaah toch wel met een beetje pijn in ons hart moeten we vandaag Shanghai alweer verlaten. En dan met name ons fijne hotel met lekker ontbijt en super centraal gelegen. Maar hee..wie weet wat ons nu weer te wachten staat…

Billy is onze gids vandaag en we hebben ook weer een charmant chauffeurtje ;-) Billy spreekt ook weer prima Engels en praat honderduit. Eerst over het programma van vandaag: we rijden via Luzhi naar onze eindbestemming; Tongli. Twee waterstadjes die ik, via mijn werk wel ken en ook wel eens aanbied, maar ik eigenlijk niet veel over kan vertellen. Daar komt dus vandaag verandering in! We hebben er zin in. Het is alleen echt zinderend heet dus toen we Luzhi bereikte, én het zweet al op ons voorhoofd stond besloten we de zonnebrand maar tevoorschijn te halen. Billy begon intussen met vertellen over hoe het leven in Luzhi er aan toegaat, hoe zijn eigen leven eruit ziet in Suzhou en hoe het voor een gemiddeld gezin in China is. Sociaal en financieel gezien. Fascinerend om te horen is, dat ouders nu nog steeds liever een jongen krijgen dan een meisje. En dat vanwege hun financiele toekomst. Er is dus nog steeds niet veel veranderd. En dan met name in kleine dorpen en op het platteland. Uiteindelijk is geld alsnog wel wat, ook in China, heel belangrijk is. Je moet je voorstellen dat dit verteld werd in een oud Chinese setting: huisjes met lampionnen aan de waterkant en op het water houten bootjes waarop oude mannetjes bezig waren het water schoon te maken. Je ziet dat leven aan je voorbij gaan, neemt de verhalen in je op en bedenkt je ondertussen dat een foto ook nog wel leuk is om te maken. Ja, zo is het reizen zoals het moet zijn.

Ondertussen nam Billy ons daarnaast ook nog mee door kleine straatjes waar alle deuren openstaan en waar je gewoon naar binnen kunt gluren. Nog meer kijk op het dagelijkse leven. Dat is vrij eenvoudig maar alles wat nodig is, dat is er. Af en toe kom je eens een mannetje op straat tegen, in pyama. Aaah heerlijk. Het leven kan zo eenvoudig zijn, zoals je het zelf wilt. Food for thought.

Aan het einde van ons tochtje door Luzhi ga ik nog even met wat Chineesjes op de foto voordat de reis zich voortzet richting Tongli. We zijn inmiddels ook wel heel erg toe aan de airco en zijn dus blij dat we weer in de auto zitten. Hier vertelt Billy ons dat je in China een puntensysteem hebt voor wat betreft het autorijden. Je krijgt op jaarbasis 12 punten. Ben je die punten kwijt, door bijvoorbeeld te hard te rijden, fout te parkeren etc etc. dan kun je dus je rijbewijs kwijt raken. En dat kan in China heel gemakkelijk kan ik je zeggen…vrijwel overal hangen camera's om dit te registreren. Wij mochten dan ook niet te lang stil staan op de plek waar we in Luzhi werden opgepikt. Weer wat geleerd :)

Door dus naar Tongli. Weer een waterstadje. Eerlijk gezegd waren mijn verwachtingen hiervan niet zo heel erg hoog omdat het overal omschreven wordt als toeristisch, druk en inmiddels sfeerloos. Toegegeven, toen we door de straten liepen deed het ook wat sfeerloos aan maar dat had meer te maken met de lege terrasjes dan met de omgeving zelf. Zo te zien is Tongli wel echt gebouwd voor massatoerisme maar er was absoluut geen massa te bekennen. Ik denk dat er een handje vol toeristen liepen. Prima voor de foto's en heerlijk voor onze eigen beleving. We kwamen weer van alles tegen. Onder meer aalscholvervissers. Dat is ook echt iets typisch Chinees. Hierbij wordt de keel van de Aalscholver dusdanig vernauwd dat er geen grote vissen meer doorgeslikt kunnen worden. Die moeten ze echter wel vangen. Voor hun eigenaren. Kleine vissen mogen ze doorslikken maar de rest moeten ze dus afstaan. Natuurlijk zitten ze vastgebonden aan een touwtje en zitten ze heel de dag op een bootje. Tsja. Vindt ervan wat je ervan vindt. Het is China. :) Ook werden kindjes in oud-chinese klederdracht gehesen voor een leuk kiekje voor opa en oma. Volendam-style dus. Toch ook wel weer grappig om te zien. Verder is Tongli een waterdorp als ieder ander eigenlijk. Alleen normaal gesproken denk ik wat drukker bezocht. Geen idee waar dat nu toch aan ligt. Misschien jagen wij ze weg ofzo ;-)

Na een tijdje ronddwalen door Tongli begonnen we trek te krijgen en dus op zoek naar een leuk tentje. De keuze is reuze maar de kennis van de Engelse taal is niet zo reuze. Uiteraard viel onze keuze uiteindelijk op een enthousiast vrouwtje die met een menukaart vol foto's aankwam. We bestelden iets van varken met rijst en hebben tot op de dag van vandaag nog steeds geen idee wat we hebben gegeten. Tsja. Ook dat is China he? De full-experience.

Na het eten liepen we terug naar ons hotel. Wat overigens ook een heel gezellig complexje is. Met een leuke binnentuin, inclusief ei-stoel, en een handjevol kamers China-style. Het enige nadeel is, is dat ze geen eten serveren. Geen ontbijt ook. Dus morgenochtend hoeven we geen wekker te zetten en kunnen we gewoon zelf op pad voor een broodje. Wat nou nadeel? Eigenlijk gewoon een voordeel ;-)

Weltrusten!